³âàò, ïåðåìîæö³!
Ô²ÍÀË
Óñÿ ïîâàæíà ðåäàêö³ÿ ãàçåòè “Ïîñòóï” ùèðî âò³øåíà ç íàãîäè óñï³øíîãî çàê³í÷åííÿ ãðè “Çðîáè ñâîº â³äêðèòòÿ ç “Ïîñòóïîì”. Ùå ðàç õî÷åìî ïðèâ³òàòè ïåðåìîæö³â, ÿêèì äóæå â÷àñíî ïîñì³õíóëàñÿ Ôîðòóíà. Òåïåð âîíè ñòàëè ùàñëèâèìè âëàñíèêàìè ïðåêðàñíèõ ïðèç³â â³ä óëþáëåíî¿ ãàçåòè.
³âàò âàì, ùàñëèâ÷èêè! Ìè ðà䳺ìî ðàçîì ³ç âàìè é äóæå õî÷åìî äóìàòè, ùî òåïåð çäîáóëè íàéùèð³øèõ ñèìïàòèê³â, ÿê³ é íàäàë³ ïðîäîâæóâàòèìóòü ÷èòàòè é ïåðå÷èòóâàòè ñòîð³íêè “Ïîñòóïó” (àäæå íå ëèøå çàðàäè ãðè âè êóïóâàëè ãàçåòó!), à òàêîæ ðàäèòèìóòü ñâî¿ì äðóçÿì ïðèºäíàòèñÿ äî òèõ, õòî çàâäÿêè “Ïîñòóïó” ä³çíàºòüñÿ ïðî íàéñâ³æ³ø³ íîâèíè Ëüâîâà, Óêðà¿íè, ñâ³òó. Àäæå êð³ì íîâèí âè ìîæåòå ï³çíàâàòè çà äîïîìîãîþ âèäàííÿ ïðåêðàñíå òà â³÷íå.
À äî âñüîãî ùå é, çâè÷àéíî, øóêàòè î÷èìà íà îñòàíí³é ñòîð³íö³ “Ïîñòóïó” íîâèõ, äåäàë³ ö³êàâ³øèõ ³ ïðèâàáëèâ³øèõ êîíêóðñ³â òà çàáàâ. À ìè, ó ñâîþ ÷åðãó, îá³öÿºìî íå ðîç÷àðóâàòè âàñ ó âàøèõ ïðèºìíèõ ñïîä³âàííÿõ.
Ð. Â.
| 
